Selamlar ben Hardworkingo

Fenerbahçe'nin son dönemlerde yaşadığı kaos (sadece son dönemlerde oluyor sanki) sonrası alternatif bir yeni yol deneyeceğim. Medyada çeşit çeşit isimlerin takımın başına hem başkan hem de teknik direktör olarak anıldığı şu dönemde neden Fenerbahçe FM Araştırmacısı da Football Manager evreninde takımın başına geçmesin ki?

Bu alternatif hayal dünyamızı FMU üzerinden yayınlamak istedim. Fenerbahçe araştırmacısı olduktan sonra ilk Fenerbahçe kariyerim olacak. Uzun süredir Fenerbahçe kariyeri yapmıyordum güzel bir bahane olmuş olacak.

Peki Bu Kariyerin Amacı Nedir?

Tek bir hedef var şampiyonluk. Bu şampiyonluk yolunda her şey mübah olmayacak tabi ama takımın dengesini de bozmadan direkt ilk seneden şampiyon olmayı hedefleyeceğiz. İtibarımız çok düşük olacak ama hemen de tökezlememek adına pro lisanslı bir hoca olacağız. İlk sene şampiyon olamazsak kariyer bitmiş olacak.

Kariyeri kısa vadede 3 her şey yolunda giderse de 5 sezon sonunda tamamlamayı planlıyorum.

-Tüm Sezonlarda Şampiyon Olmak

-5 sezonda en az 4 Türkiye Kupası

-5 sezonda 4 süper kupa kazanmak

-5. sezon Şampiyonlar ligini kazanmak (Bu en zoru)

Menajer Profilimiz

Kadromuz

O zaman başlayalım...

Stadyum | Estadio Antonio Solana

Kadromuz | 2025/2026 Kadromuz

Tarihçemiz

CF Intercity 2017 yılında Alicante bölgesinde, San Juan de Alicante merkezli olarak kurulduğunda amaç sıradan bir amatör kulüp yaratmak değildi; baştan itibaren profesyonel liglere çıkmayı hedefleyen planlı bir yatırım projesi olarak tasarlandı. Kurucular, İspanya’daki geleneksel mahalle kulübü modelinden farklı olarak yatırımcı tabanlı, şirket mantığıyla yönetilen ve hızlı yükselişi hedefleyen bir yapı kurmak istedi. Kulüp ilk sezonuna Valensiya Bölgesel Ligleri’nin en alt seviyelerinden başladı ve daha ilk yılında şampiyon olarak üst lige çıktı. Bu erken başarı kulübün agresif yükseliş planının ilk adımıydı ve yönetim hemen aynı stratejiyi sürdürdü. Bir sonraki sezon da güçlü kadro kurularak ikinci kez üst üste şampiyonluk elde edildi ve takım kısa sürede İspanya futbol piramidinin dördüncü basamağı olan Tercera División’a yükseldi.

2019–2020 sezonu kulüp için ilk ciddi sınavdı çünkü artık rakipler yarı profesyonel ve köklü kulüplerdi. Buna rağmen Intercity üst sıralara oynadı; ancak COVID-19 pandemisi sezonun yarıda kesilmesine neden oldu. Bu dönem kulübün finansal modelinin dayanıklılığını test etti ve proje ciddi bir zarar almadan ayakta kalmayı başardı. İspanya futbolunun pandemi sonrası yeniden yapılandırılmasıyla yeni kurulan Segunda RFEF ligine geçiş süreci yaşandı ve Intercity bu süreçte playofflardan çıkarak profesyonel lig sistemine girmeyi başardı. Bu, kuruluşundan yalnızca birkaç yıl sonra elde edilen ilk büyük kilometre taşıydı. Kulüp bu başarıyla birlikte kadro bütçesini artırdı, deneyimli oyuncular transfer etti ve yatırımcı sayısını büyüttü. 2021–2022 sezonunda Segunda RFEF’de oynayan Intercity, yükselme hedefini sürdürdü ve sezon sonunda playoffları kazanarak Primera Federación’a, yani İspanya’nın üçüncü ligine yükseldi. Böylece kulüp amatör seviyeden başlayıp beş yıl içinde ülkenin üçüncü profesyonel ligine ulaşmış oldu.

Bu dönemde kulübün futbol dışındaki en radikal hamlesi gerçekleşti: Intercity hisselerini halka arz ederek borsada işlem görmeye başladı. Bu adım, kulübü İspanya’da borsaya açılan ilk futbol kulübü yaptı ve Intercity’yi teknik olarak bir spor şirketine dönüştürdü. Bu karar, kulübün sportif başarı kadar finansal büyümeyi de merkezine alan bir model izlediğini açık biçimde ortaya koydu. Primera Federación’daki ilk sezon, daha güçlü rakipler ve artan maliyetler nedeniyle kulüp için yeni bir gerçeklik anlamına geliyordu; buna rağmen Intercity ligde kalmayı başardı ve projenin sürdürülebilir olduğu izlenimini verdi. Ancak 2023–2024 sezonu kulüp tarihindeki ilk büyük kriz olarak kayda geçti. Sezon boyunca teknik direktör değişiklikleri yaşandı, kadro istikrarı sağlanamadı ve kulübün finansal zararları büyüdü. Bu sorunlar sahaya da yansıdı ve Intercity sezon sonunda küme düşerek yeniden Segunda Federación’a geriledi.

Düşüş kulüp için önemli bir kırılma noktası oldu ve yeniden yapılanma süreci başladı. Yönetim finansal dengeyi sağlama, kadro planlamasını yeniden kurma ve uzun vadeli hedeflerden vazgeçmeden yeniden yükselme stratejisi belirledi. Bugün Intercity hâlâ İspanya futbolunda geleneksel yapının dışında kalan bir proje kulübü olarak görülüyor; kısa sürede amatör liglerden profesyonel seviyelere ulaşması, borsaya açılması ve yatırım odaklı yönetim modeli nedeniyle futbol ekonomisi açısından dikkat çekmeye devam ediyor. Kulübün uzun vadeli hedefi yeniden üçüncü lige çıkmak ve ilerleyen yıllarda Segunda División’a ulaşmak olarak korunuyor.

Menajerimiz | Yavuz Selim Atalay

Yavuz Selim Atalay, genç yaşta saha kenarına geçmeyi seçmiş, kariyerini planlı ve hızlı inşa etmeye odaklanmış bir teknik direktördür. Futbolu erken yaşta bırakmasının ardından antrenörlük eğitimine yönelmiş, kısa sürede analitik yaklaşımı, disiplinli çalışma alışkanlığı ve oyuncu yönetimindeki becerisiyle dikkat çekmiştir. Modern futbolun gerektirdiği veri odaklı analiz, tempolu oyun anlayışı ve genç oyuncu gelişimine verdiği önem, onu klasik teknik direktör profilinden ayırır.

Henüz 30 yaşına gelmeden profesyonel seviyede görev alması, kariyerinin ne kadar hızlı ilerlediğinin göstergesidir. Sahada cesur, oyun içinde esnek ve disiplin konusunda tavizsiz bir karaktere sahiptir. Hücum futboluna yatkın, tempolu ve göze hoş gelen bir oyun anlayışını benimserken, genç oyuncuları geliştirme konusunda özel bir motivasyon taşır. Intercity’nin proje kulübü kimliği ve yükselme hedefleri, Atalay’ın kariyer vizyonuyla örtüşmektedir. Genç yaşına rağmen güçlü liderliği ve kararlı duruşu, onu kulübün uzun vadeli planlarının merkezine yerleştirmektedir.

Kırklarelispor, 1968 yılında yeşil-beyaz renklerle Kırklareli’de kurulan ve Türk futbolunun alt liglerinde uzun yıllar mücadele eden köklü bir kulüptür. 1969-1970 sezonunda profesyonel liglere adım atan kulüp, zaman içinde 2. Lig, 3. Lig ve amatör ligler arasında inişli çıkışlı bir süreç yaşamıştır. 1999-2000 sezonunda 3. Lig şampiyonluğu yaşayarak yeniden 2. Lig’e yükselmiştir. 2002-2003 sezonu sonunda amatör lige düşen kulüp, bu dönemde ciddi sportif ve yapısal zorluklarla karşı karşıya kalmıştır. Buna rağmen Kırklarelispor, yerel destek ve yeniden yapılanma süreciyle amatör liglerde mücadelesini sürdürmüştür. 2010-2011 sezonunda 3. Lig’de şampiyon olup kalıcı olarak profesyonel liglerde tutunma iradesi göstermiştir. 2011 yılından bu yana 2. Lig’de mücadele eden kulüp, istikrarlı yapısıyla Trakya futbolunun önemli temsilcilerinden biri olmuştur. Türkiye Kupası’nda ise 2019-2020 sezonunda Süper Lig ekiplerini eleyerek çeyrek finale yükselmiş ve kulüp tarihinin en önemli başarılarından birine imza atmıştır.

Kademeli tesis gelişimi: Kulübün mali yapısını zorlamadan, adım adım altyapı ve antrenman tesislerini geliştirerek profesyonel standartlara ulaştırmak.

Genç oyuncu üretimi: Altyapıdan düzenli olarak A takıma oyuncu kazandırabilen, genç yetenekleri vitrine çıkaran bir kulüp kimliği oluşturmak.

Türkiye Kupası’nda kendini kanıtlamak: Üst lig ekiplerine karşı rekabetçi maçlar oynayan, mümkün olduğunda tur atlayan ve kupada saygı gören bir takım hâline gelmek.

Kulüp itibarı ve kimlik inşası: Sportif başarı, genç oyuncu politikası ve istikrar sayesinde Kırklarelispor’un ulusal ölçekte bilinirliğini ve itibarını artırmak.

Hedefleri Gerçekleştirmeye Çalışacak Menajerimiz

Stadyumumuz

Şehrimiz

Kulüp Hakkında

Wrocławski Klub Sportowy Śląsk Wrocław Spółka Akcyjna, genellikle WKS Śląsk Wrocław olarak bilinen, Wrocław merkezli bir Leh profesyonel futbol kulübüdür ve Polonya futbol ligi sisteminin ikinci seviyesi olan I liga'da oynamaktadır.

İki kez Polonya şampiyonu (1977, 2012), dört kez Polonya ikincisi (1978, 1982, 2011, 2024), iki kez Polonya Kupası şampiyonu (1976, 1987), iki kez Polonya Süper Kupası şampiyonu (1987, 2012) ve Ekstraklasa Kupası şampiyonu (2009) olmuştur.

Kulübün evi, UEFA Euro 2012'nin ev sahibi stadyumlarından biri olan, Wrocław'da bulunan 45.105 kişilik Tarczyński Arena Wrocław stadyumudur. Kulüp daha önce Olimpiyat Stadyumu ve Stadion Oporowska'da oynamıştı.

Kadromuz

Alt lig için iyi bir kadromuz var. Szromnik gibi bu seviye için iyi bir kalecimiz, Szota, Matsenko, Malec gibi kaliteli savunma oyuncularımız var. Orta sahada merkezde Yriarte, Schwarz, Warchoł gibi kaliteli ayakların yanı sıra Rosiak gibi genç yıldız adayımız var. Kanatlarda Samiec-Talar gibi takımın yıldızı olduğunu düşündüğüm bir isim var. En uçta ise Banaszak gibi bu liglerin iyi birer golcüsü var.

Kariyer Hedeflerim

⬆️ Alt ligden yükselme: Hedef şampiyonluk, minimum otomatik yükselme.

💪 Rakipleri geçmek: En büyük rakibimiz olan Zagłębie Lubin'i geride bırakmak.

🇵🇱 Polonya şampiyonluğu: Ekstraklasa'yı kazanarak Polonya'nın en başarılı takımı olmak.

🇪🇺 Avrupa'da kalıcı olmak: Avrupa kupalarına katılarak kalıcı olmak, Konferans veya Avrupa Ligi'nde en az yarı final.

🧒 Polonya milli takımına oyuncu yetiştirme: Akademiden en az 1 milli oyuncu çıkarmak.

🧱 Savunma mirası: Eskiden olduğu gibi ligin en az gol yiyen takımlarından biri olmak.

***********************************************************************************************************************************************************

Oyunu oyuncu özellikleri maskeli ve ilk transfer dönemi kapalı olarak oynuyorum. FMU forumundaki ilk kariyerimi sevdiğim bir ülkenin takımıyla yapmak istedim. Umarım severek takip edersiniz ve efsane kariyerler arasına gireriz.

Stadyumumuz

Kadromuz

Hocamız

Futbolculuk kariyeri lisede okul takımı harici olmayan, spor okulundan mezun olup stajlarını alt yaş kategorisinde yapabilen ve yönetimde amcasının tanıdığı sayesinde Sivasspor genç takımında antrenör olabien bir genç. Mevcut başkanın istifası, geçici yönetim, teknik ekibin ve oyuncuların küme düşmesi ile birlikte boşalan teknik direktörülük koltuğuna 3 senedir Sivasspor alt yaş kategorilerinde genç takımlar ile amcası sayesinde gelse de başarılı sonuçlar alan o genci getirme kararı alındı.

Cebinde Ulusal C lisansı olan ve başka hiçbir şeyi olmayan bu hoca küme düşmüş, yönetimsiz, taraftarın desteği olmadan, neredeyse baştan kurulmuş kadro ile ne yapacak merak konusu. Kredisi yok denilecek kadar az. Yeni yönetim her an gelebilir ve radikal kararlar alınabilir.

Bakalım bu hikaye başlamadan bitecek mi yoksa peri masalı mı yaşacağız.

Antrenörlük Tarzımız

Issız dağlarda koyunları yayar
Havayı koklayıp kurtları arar
Düşmanını bilir onu kovalar
Yaman bir köpektir Kangal Köpeği

Tarih yaprakları 14 Kasım 1978'i gösterdiğinde Besana in Brianza’da güneş doğmamıştı. Aslında güneş oradaydı ama Lombardiya ovalarına çöken ve yerel halkın "La Scighera" adını verdiği o lanet olası, kemik donduran sis tabakasını delip aşağıya inmeye gücü yetmiyordu. Burası Napoli’nin güneşli sahilleri ya da Roma’nın şiirsel sokakları değildi. Burası İtalya’nın arka bahçesi, Milano’nun sanayi çöplüğü, işçilerin ve elleri nasırlı adamların yurduydu.

Carlo Fumagalli işte böyle bir sabahın şafağında, Via San Camillo üzerindeki iki katlı tuğla bir evin yatak odasında dünyaya gözlerini açtı. Ciğerlerine dolan ilk hava oksijen değil, alt kattaki babasının atölyesinden yükselen taze kesilmiş meşe kokusu ve vernik dumanıydı. Babası Roberto, o sırada atölyede sipariş yetiştirmeye çalışıyordu. Yukarıdan gelen ebe kadının sesiyle elindeki zımparayı bıraktı, önlüğüne ellerini silip koşarak yukarı çıktı. Anlatılanlara göre Carlo, diğer bebekler gibi ağlayarak değil, sanki dünyaya bir hesap sormak istermişçesine çatık kaşlarla doğmuştu. Annesi Elena kucağındaki huzursuz bebeğe bakıp "Bu çocuk dünyaya kızgın gelmiş Roberto," dediğinde, babası oğlunun o minicik ama kalın parmaklı ellerini tutmuş ve kaderini daha o saniyede mühürlemişti:

"Ellerine bak Elena... Bu eller kalem tutmak için yaratılmamış. Bu eller şiir yazmaz. Bu eller ancak çekiç tutar, kavga eder, inşa eder. O da bizim gibi olacak." Pencereden bakıldığında uzaktaki Alp Dağları’nın sadece silueti görünüyordu. O coğrafyada doğan her çocuk, daha ilk nefesinde şu acı gerçeği öğrenirdi: Eğer güneşi görmek istiyorsan, o sisin üzerine, dağların tepesine tırmanmak zorundasın. Kimse sana o sıcaklığı altın tepside sunmayacak. Tırmanacaksın, düşeceksin, dizlerin kanayacak ama durmayacaksın.

Carlo’nun hikayesi işte o gri sabahta, talaş kokuları arasında başladı. O gün o odada ağlamayan o bebek, yıllar sonra İtalya’nın çamurlu sahalarında rakiplerine kök söktürecek "Il Martello"nun (Çekiç) ta kendisiydi.

Ve şimdi, yıllar sonra... Çekiç eve dönüyor.

Carlo büyüdükçe, babasının o doğum gününde söylediği kehanet bir bir gerçekleşmeye başladı. Okul sıraları, genç Carlo için eğitim yuvası değil, adeta parmaklıkları olmayan bir hapishaneydi. Besana’daki Scuola Media Manzoni’nin öğretmenleri için o, "anlama kapasitesi kıt" bir çocuk değildi belki ama "tahammülü olmayan" bir öğrenciydi. Rakamlar, harfler, tarihler... Hepsi kafasının içinde birbirine giriyordu. O, soyut kavramların adamı değildi. Carlo, dokunabildiği, bükebildiği ve kırabildiği şeyleri anlıyordu. Öğretmenleri tahtada İtalya’nın Rönesans tarihini anlatırken, o sıranın altından gizlice soktuğu zımpara kağıdıyla parmak uçlarını nasırlaştırıyor, pencereden dışarıdaki gri gökyüzüne bakıp saatin 15:00 olmasını bekliyordu. Ortaokul diplomasını aldığında, ailesi bunu bir başarı olarak değil, zorunlu hizmetin bitişi olarak kutladı. Liseye devam etmesi için zorlamadılar; çünkü Carlo’nun üniversitesi çoktan belliydi: Sanayi.

Okul zili çaldığı anda diğer çocuklar parka ya da atari salonlarına koşarken, Carlo çantasını eve fırlatıp tulumlarını giyiyor ve soluğu "Fumagalli & Figli" atölyesinde alıyordu. Babası Roberto, acımasız bir ustaydı. "Futbolcu olmak istiyorsan ol," derdi, "Ama akşam antrenmana gidene kadar o meşe kütükleri yontulacak."

Carlo’nun futbol eğitimi, yemyeşil çim sahalarda değil, talaş tozları arasında başladı. 14 yaşındayken kolları yaşıtlarından iki kat daha kalındı. Günde 4 saat zımpara yapmak, bir çocuğa top tekniği öğretmezdi ama ona kimsenin itip kakamayacağı bir denge ve insanüstü bir fiziksel dayanıklılık veriyordu.

Kasabanın kilise takımı Oratorio San Camillo’da oynamaya başladığında, yeteneğiyle değil, bu "anormal" fiziğiyle dikkat çekti. Top ayağına geldiğinde ne yapacağını bilemeyip panikliyordu belki ama rakipte top varken adeta bir avcıya dönüşüyordu. Çelimsiz forvetler ona çarptığında duvara çarpmış gibi sekiyorlardı. Hafta sonları hayatı tam bir kaostu. Sabah 06:00'da atölyeyi açıp siparişleri hazırlıyor, öğleden sonra babasından izin koparıp maça yetişiyor, çamur içinde eve dönüp akşam tekrar cilalama yapıyordu. Yorgunluktan bacakları titrediğinde babası ensesine bir şaplak atıp o meşhur öğüdünü veriyordu:

"Bak evlat... Tanrı sana Roberto Baggio’nun ayaklarını vermemiş, bunu kabul et. Ama sana bir katırın ciğerini ve bir işçinin inadını vermiş. Eğer onlardan daha yetenekli olamıyorsan, onlardan daha çok koşacaksın. Onlar yorulduğunda sen yeni başlıyor olacaksın."

Bu tempo, Carlo’nun ruhundaki o "Pes Etmeme" özelliğini ilmek ilmek işledi. Lise çağlarında Pro Sesto’nun altyapı hocaları onu izlemeye geldiğinde, sahada estetik bir hareket, bir çalım ya da şık bir pas görmediler. Gördükleri şey; 90. dakikada bile depar atan, tekmeye kafa uzatan ve kaybedilen her topta şahsi bir hakarete uğramış gibi sinirlenen, gözü dönmüş bir gençti.

Teknik direktör not defterine tek bir cümle yazdı: "Topla arası kavgalı ama ciğerleri demirden. Alınmalı."

Carlo, o gün atölyedeki önlüğünü çıkardı ve kramponlarını bağladı. Ama o talaş kokusu... O koku üzerine sinmişti bir kere. Sahaya çıktığında bir futbolcu gibi değil, mesaiye kalmış bir işçi gibi oynayacaktı.

Stadyum | Papara Park

Kadromuz | 2025/2026 Kadromuz

Tarihçemiz

Trabzonspor, 1967’de Trabzon’daki birkaç amatör kulübün birleşmesiyle kuruldu ve kısa sürede Anadolu’dan çıkıp Türkiye futbolunun dengelerini değiştiren ilk büyük kulüp oldu. Bordo-mavi kimliği, yerel oyunculara dayanan güçlü yapısı ve mücadele karakteri sayesinde 1970’lerin ortasından itibaren ülke futboluna damga vurdu. 1975–1984 arasında elde edilen altı lig şampiyonluğu, Türkiye Kupaları ve Süper Kupalar, Trabzonspor’u yalnızca sportif olarak değil, kültürel anlamda da bir ekole dönüştürdü. Bu başarıların temelinde çoğunluğu Trabzonlu oyunculardan oluşan omurga, disiplinli futbol anlayışı ve şehirle takım arasındaki sıkı bağ bulunuyordu. 1990’lar ve 2000’ler boyunca takım zirve yarışından kopmadı ve birçok kupa kazansa da lig şampiyonluğu yeniden gelmedi; buna rağmen Trabzonspor, İstanbul dışındaki en güçlü futbol markası olarak konumunu korudu. 2010-11 sezonu kulüp için tartışmalarla dolu bir dönüm noktası olurken, sonraki yıllarda yapılan yeniden yapılanma özellikle Abdullah Avcı döneminde karşılığını buldu ve Trabzonspor 2021-22 sezonunda 38 yıl aradan sonra tekrar şampiyonluğa ulaştı. Bugün kulüp, altyapı geleneği, taraftar kültürü ve ülke futbolundaki ayrıcalıklı konumuyla Türkiye’nin en köklü ve etkisi en büyük takımlarından biri olarak kabul edilir.

Menajerimiz | Yavuz Selim Atalay

Yavuz Selim Atalay, 30 yaşında, modern futbolun yeni nesil teknik adam profilini temsil eden hayali bir teknik direktördür. Futbolculuk kariyeri parlak olmayan, amatör liglerde kısa süre top koşturmuş Atalay, oyun bilgisi ve analitik bakış açısıyla sahada yapamadığını kulübe taşımayı başarmıştır. Oyunculuk döneminde dahi saha içi liderliği ve taktiksel merakıyla dikkat çeken Atalay, profesyonel futbolda ilerleyemeyeceğini anladığı noktada tüm enerjisini antrenörlüğe yöneltmiştir.

Genç yaşta başladığı antrenörlük yolculuğunda ilk adımı yerel kulüplerin altyapılarında atmış, burada disiplinli çalışma tarzı, modern antrenman metodlarını hızlı uyarlama becerisi ve genç oyuncularla kurduğu güven ilişkisi sayesinde kısa sürede isim yapmıştır. Henüz 25 yaşındayken çalıştırdığı genç takım, bölgesel turnuvalarda gösterdiği başarılarla dikkat çekmiş ve onu Trabzonspor’un radarına sokmuştur.

Trabzonspor’un altyapı ekibine katılması Yavuz Selim Atalay için dönüm noktası olmuştur. 29-30 yaşına kadar kulübün çeşitli yaş kategorilerinde çalışan Atalay, özellikle oyuncu gelişimine yönelik detaylı analizleri, maç hazırlığındaki disiplinli çalışma kültürü ve taktik esnekliği ile camia içinde hızla saygı kazandı. Oyuncuların potansiyelini erken fark edip doğru pozisyonlandırması, Trabzonspor yönetiminin dikkatinden kaçmadı.

Henüz 30 yaşında olmasına rağmen, kulüp içindeki yükselişi olağanüstü hızlı gerçekleşti. Art arda gelen genç takım başarıları ve A takım teknik ekibine sunduğu yaratıcı çözüm önerileri ona kariyerinin en büyük fırsatını getirdi. Trabzonspor yönetimi, uzun vadeli bir proje yürütmek adına cesur bir karar alarak Yavuz Selim Atalay’ı A takım teknik direktörlüğüne getirdi.

Atalay, genç yaşı, modern futbol anlayışı ve Trabzonspor kültürüne hâkimiyetiyle kulübü yeniden yapılandırma görevine soyunan, yerelden doğup zirveye yürümek isteyen bir teknik adamdır. Bu hikâye onun, sınırlı futbolculuk geçmişine rağmen çalışan, üreten ve doğru zamanda doğru yerde kendini gösteren bir teknik adam olarak ortaya çıkışının özetidir.

KULÜP TARİHİMİZ

1891 yılında kurulan Sampierdarenese ile 1895 yılında kurulan Andrea Doria adlı iki takımın 12 Ağustos 1946 tarihinde Cenova'da birleşmesiyle oluşmuş ve tam adını "Unione Calcio Sampdoria" olarak belirlemiştir. Asıl renkleri mavi-beyaz ve kırmızı-siyahtır. Bunun nedeni de bu renklerin birleşen iki kulübün renkleri olmasıdır. Cenova şehrinin takımlarından biri olan Sampdoria, maçlarını 41,917 kişilik Luigi Ferraris Stadyumu'nda oynar. Mavi-beyazlı ekip altın çağlarını yaşadığı 1990-91 sezonunda Serie A şampiyonu olmuş, ertesi yılda UEFA Şampiyonlar Ligi'nde final oynamıştır. Fakat normal süresi 0-0 biten maçta uzatmalarda gol yiyerek Barcelona'ya kaybetmiştir.

STADYUMUMUZ

KADROMUZ

HEDEFLERİMİZ

-Tekrardan Serie A'ya yükselebilmek

-Genç oyuncuları altyapıdan ve transfer ederek büyük kulüplere satarak akademi kulübü olma yolunda ilerlemek

-Ay-Oynat-Sat modelini işlevselleştirmek

-Eski itibarımızı ülkemizde ve dünyamızda kazanabilmek

-Ülkemizde ve avrupada finallerde yer alabilmek ve kupa kazanma alışkanlığı edinebilmek

5. Yıldızlı Armamız

Bütün İhtişamıyla Rams Park

A Takım Kadromuz

Yapmak istediklerimiz

Kısa vadede;

1. Türkiye Liginde Alınmamış bir kupa dahi bırakmamak.

2. Yapılacak Takviyeler ile Şampiyonlar liginde Gidilebilecek En üst noktaya gidebilmek.

3. Mali Yapıyı İlk sezondan dizginlemek.

Uzun Vadede;
1. Transferde Taksitle Çok Fazla Boğuşmamak.

2. Avrupa'da Her Sezon Maksimum Performans Göstermek.
3. Altyapıdan Oyuncuları Doğru Şekilde Gelişimlerini Sağlamak.
4. Borcu Tamamen Bitirmek.

5. Adımıza Stad Yapmak.

HAZIRSAK HADİ BAŞLAYALIM!!!!

1963 yılında Akınspor, Acar İdman Yurdu, Demirçelikspor, İstiklalspor ve Pınarspor birleşerek kurucu olmuşlardır. Beyazını Uludağ'ın karından, yeşilini Bursa Ovası'ndan almıştır. Bursaspor'un amblemindeki beş yıldız kurucu takımları temsil etmektedir. Bursa'da faaliyet gösteren beş amatör kulübün birleşmesi ile kurulmuştur.

Başkanımız

Enes Çelik, 1986 yılında Bursa’da doğmuş, ilk ve orta öğrenimini burada tamamlamıştır. Lise eğitimini ise Ankara’da görmüştür. İstanbul Bilgi Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun olduktan sonra 2012 yılında avukatlık ruhsatı almış ve meslek hayatına avukat olarak adım atmıştır. Hukukçuluk kariyerinin yanı sıra iş dünyasında da etkin bir rol oynamıştır. Özellikle tekstil, enerji ve sanayi sektörlerinde ciddi yatırımlara sahip olan Çelik, Uludağ Organize Sanayi Bölgesi ile Texlife İplik-Büküm şirketlerinin Yönetim Kurulu Başkanlıklarını yürütmektedir.

Stadımız

Bursa Büyükşehir Belediye Stadyumu ya da sponsorluk anlaşması gereği Matlı Stadyumu, Bursa'da bulunan çok amaçlı bir stadyumdur. 24 Şubat 2011 tarihinde Bursa Büyükşehir Belediyesi'nin yaptığı ihaleyi Gintaş'ın kazanmasıyla başlayan proje 21 Aralık 2015 tarihinde Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan tarafından açılışı yapılmıştır. Ali Sami Yen Spor Kompleksi ve Beşiktaş Park ile birlikte Türkiye'deki C90 görüş açısına sahip üç stadyumdan biri olan proje toplam 43.361 koltuk kapasitelidir.

Kadromuz

Bucaspor, 1928 yılında İzmir’in köklü semtlerinden Buca’da kurulmuş, Ege futbolunun en eski ve sembol kulüplerinden biridir. Sarı-lacivert renkleriyle tanınan kulüp, uzun yıllar Türk futbolunda mücadeleci ve yetiştirici kimliğiyle anılmıştır.

Kulüp tarihinin en parlak dönemi, 2009-2010 sezonunda Süper Lig’e yükselmesiyle yaşandı. Bucaspor, Süper Lig’e çıkan en küçük bütçeli ve en mütevazı ekiplerden biri olarak dikkat çekti. Her ne kadar ligde kalıcı olamasa da, bu sezon kulüp tarihine altın harflerle yazıldı.

Sonraki yıllarda yaşanan maddi sorunlar, yönetimsel istikrarsızlık ve lig düşüşleri, Bucaspor’u yeniden alt liglere sürükledi. Ancak buna rağmen kulüp, Türk futboluna kazandırdığı genç oyuncular ve pes etmeyen semt ruhu ile ayakta kalmayı başardı.

Bugün Bucaspor, geçmişindeki Süper Lig hatırasını ve Buca’nın futbol tutkusunu arkasına alarak yeniden doğma hayali kuran bir kulüp konumundadır.

Stadımız : Yeni Buca Stadyumu

İlçemiz

Ve Saygı değer Kaan hocamız..

Buca sokaklarında büyüyen Kaan Hoca için Bucaspor, yalnızca bir futbol kulübü değil; çocukluğun, hayallerin ve semt ruhunun adıdır. Sarı-lacivert formayı tribünden izleyerek geçen yıllar, zamanla onu futbolun taktiksel tarafına, oyunun mutfağına çekti.

Genç yaşta antrenörlük hayalleri kuran Kaan Hoca, modern futbol anlayışını benimseyen, genç oyuncu gelişimine önem veren bir teknik direktör profili çizdi. Yıllar sonra kader, onu doğup büyüdüğü semtin takımının başına getirdi.

Bu görev, onun için bir kariyer adımı değil;
bir vefa borcu, bir dönüş hikâyesidir.

Kaan Hoca şimdi, Bucaspor’u ait olduğu yerlere taşımak için, Buca’nın çocukluk hayallerini saha kenarına koyarak yeni bir sayfa açıyor.

Kulübün profesyonel futboldaki yükselişi özellikle 2010’lu yılların ortalarından itibaren hızlanmıştır. 2014–2015 sezonunda 3. Lig’e yükselerek profesyonel liglere adım atan Bodrumspor, kısa sürede istikrarlı bir büyüme modeline geçmiş; modern tesisleşme, güçlü yönetim yapılanması ve bölge halkının artan desteğiyle dikkat çeken bir proje kulübü hâline gelmiştir. 2016–2017’de 2. Lig’e yükselen kulüp, burada da play-off mücadeleleriyle adından söz ettirmiş; 2021-22 sezonunda normal sezonu 3. sırada bitirerek play-offlara kalan Bodrumspor finalde Karacabey Belediyespor'u 3-0 yenerek tarihinde ilk kez 1. Lig'e yükselme başarısı göstermiştir. 2022’de kazanılan Play-Off başarısıyla Bodrumspor, tarihinde ilk kez 1. Lig’e yükselmiş ve burada gösterdiği üst düzey performansla Türkiye’nin en dikkat çeken yükselen kulüplerinden biri olarak anılmaya başlamıştır. Takım, sahadaki dinamizmi, mücadele gücü ve yarımadanın enerjisini yansıtan futboluyla taraflı tarafsız geniş bir izleyici kitlesinin sempatisini kazanmıştır. Ancak 2024-25 sezonunun 37. haftasında Kayserispor ile deplasmanda 1-1 berabere kalması, kümede kalma yarışındaki rakibi Alanyaspor'un ise Konyaspor'u deplasmanda 2-1 mağlup etmesiyle bitime 1 hafta kala tekrar 1. Lig'e düştü.

Stadımız : Bodrum İlçe Stadyumu


İlçemiz


Kadromuz


Geçen sezon Süper Lig'de mücadele eden kadronun büyük ölçüde korumuş olması bizim için bir avantaj olacak. Kalede Diogo Sousa; savunmada Arlind Ajeti; orta sahada Fredy; hücumda da Gökdeniz Bayrakdar bu ligin üzerindeki isimler. Gökdeniz Bayrakdar ile ilgilenen kulüpler olmasına rağmen onu kadroda tutmak önceliğimiz olacak. Son olarak Üçüncü Lig'den beri kadroda yer alan Celal Dumanlı da takım kurgusu için önemli bir rol oynayacak.

Hedeflerimiz
-Süper Lig'e tekrar dönüş yaparak burada kalıcı olmak. Kadronun büyük ölçüde geçen sezon takımda olan oyunculardan oluşması bu yolda işimizi kolaylaştıracak.
-Altyapı konusunda adımlar atmak. Altyapının yanında antrenman tesislerini de geliştirmek.
-Bodrum'un mevcut olan kimliğine futbolu da eklemek. Göze hoş gelen bir futbol oynatarak Bodrum'u Süper Lig ve Avrupa'da temsil etmek istiyoruz.
-Süper Lig standartlarına uygun bir stadyum yaptırmak. Mevcut stadyumun kapasitesinin 4.243 kişi olması, daha üst seviyeler için kapasite problemi yaratacaktır. Bu yüzden yeni bir stadyum yaptırmak gerekiyor.

NOT: Kariyerde sakatlıkları azaltma yaması ve "FM26 Increase Realism Megapack" kullanılacaktır.

İlk kez FM 26'da ciddi bir kariyer yapacağım. Neler olacağını merak ediyorum. FM24'te aynı takım çok sardı yeni oyuna taşıyalım. Umarım keyifle okursunuz.

LUMEZZANE

1946 yılında kurulan bu mütevazi kulübümüz tarihi boyunca hiçbir zaman Serie C'nin üzerine çıkamamış ve kayda değer bir başarı da elde edememiş. Hatta kulübün futbol gurmelerince bilinmesinin tek sebebi bile Mario Balotelli'nin bu takımın altyapısından çıkmış olması. Bunun ödülünü de vasatın altında altyapı tesislerine sahip olarak almışlar. Tulio Saleri stadına yeni bir ateş yakmak üzere katılacağız. Emanuele Troise'nin yerine geleceğiz. Amacımız Lumezzane'yi daha önce hiç görmediği başarılara ulaştırmak. İlk olarak Serie B'ye yükselmeyi deneyeceğiz.

MENAJER

Beren Kutay Balcı 22 yaşında amatör olamadan futbol oynayamayacak duruma gelmiş bir şahıs. Ulusal A lisansımız var ve yeteneklerimiz yok. Kovulmadan hayatta kalmaya çalışıp Lumezzane'yi başarıdan başarıya taşıyacağız.

Kulübe ilk bakış :
31 aralık 2026 ya kadar sürecek bir transfer yasağı mevcut
mevcut kadro ilk yılımızda güzel işler başarabilecek seviyede olduğuna inanıyoruz
istediğimiz tarzda bir taktiğe uyan bir kadro var (3 lü set oyunu)

Yıllık plan:
Bu sene en azından play-offlara kalmak ve bir üst lige yükselme yarışına girmek ve olabildiğince imkanları değerlendirip mevcut kadroyla yapılabilecek en iyi işi yapmak

Kulübün başındaki ilk günümüz sonucu teknik ekibin kalitesini olabildiğince arttırma kararı aldık ve gerekli adımları attık

takımı taktiğe alıştırmak ve lige hazırlamak için hazırlık maçlarını ayarladık. Bu maçlar sonucunda taktiğimizin doğru yolda olduğunu anlamış olduk.
hazırlık maçlarının ardından sonunda TFF 1. LİG heyecanı başlıyor.

İlk 1 aylık dönem sonucunda 2 galibiyet ve 2 beraberlikle ligde 2. sıraya yükselmiş bulunuyoruz.
ilk ayda 2 ilk 11 oyuncumuzun sakatlanmasına rağmen bu sonucu alabilmenin bizim için bir başarı olduğuna inanıyoruz ve emin adımlarla yolumuza devam ediyoruz.

Lakin ilk görselde görüldüğü üzere bu tarz bir performans sonrası bile taraftarımızdan istediğimiz desteği alamamış olmamıza karşın üzüntülerimizi dile getiriyoruz. Stadımızın şuan için Mersinde bulunmasınında bunda etkisi olsa da seneye bunların telafi edilmesini canı gönülden istiyoruz.

İlk maçımız olan sakarya maçında olağanüstü bir performans ortaya koymamıza ve buna ek olarak birde penaltı kazanmamıza rağmen hiçbir fırsatı değerlendiremediğimiz için can sıkan bir beraberlikle ayrıldık.

Fikstürdeki en zor deplasmanlardan biri olan Sivas deplasmanından istediğimiz gibi yenilmeden oradan ayrılmamız bize üst lige çıkma yolunda hem moral hem de ileride etkisini daha çok göreceğimiz bir katkı olmuş oldu.

Son maçımız olan Ümraniye maçında uzun süren 1 1 beraberlik sonrası maçın bir anda açılması ile izleyenlere görsel şölen niteliğinde bir maç olmuş oldu.

Ve Son olarak kadrodaki her oyuncunun ortalamanın üstünde bir performans göstermeside taktiğimizin hem takıma hem de lige olan uygunluğunu bir kez daha anlamış olduk. Hem çok pozisyona girip hem de rakibe az pozisyon vererek doğru yolda ilerlemeye devam ediyoruz.

Burası; taktik tahtası henüz silinmemiş, şampiyonluk şarkıları yarıda kesilmiş ve taraftarı tribünde boynu bükük bırakıp gidenlerin yeridir.

Basın toplantısında "son sözünü" söylemeden, hikayesine bir nokta koyamadan ayrılan menajerlerin kariyerleri burada, tozlu rafların sessizliğinde uyuyor.

Belki bir gün, yarım kalan o son maçı oynamak istersiniz...